بسم الله الرحمن الر حیم
الحمد لله رب العالمین بارئ الخلا ئق اجمعین والصلوه والسلام علی سیدنا ونبینا حبیب اله العالمین وطبیب نفوس المذنبین اباالقاسم محمد وعلی اله الطیبین الطاهرین.
عبا دالله اوصیکم ونفسی بقوی الله ...خودم وهمه شما نمازگزاران را به رعایت تقوا سفارش میکنم به همان تقوائی که علی علیه السلام شهید این روز ان را شعار خود وشاه بیت توصیه های خود در خطبه ها نامه ها وتا اخرین لحظات عمر پر برکتخود قرار داده بودند .تقوا مهم ترین ملکه وخصوصیتی است که باید انسان داشته باشد .تمام کارهای نیک مابه تقوا استوار است .اگر تقوا نباشد پایه های ایمان ما متزلزل است با یک تند باد که نه با یک کند باد از بین میرود وفرو میریزد .تقوا حصار است سپر است .
متقی باشید واز این ماه با برکت تقوا را به عنوان توشه راه بردارید.
خب روز شهادت علی علیه السلام است بنده حدیثی را از امام بافر علیه السلام برای شما انتخاب کرده ام .که قابل توجه است .حضرت فرمود :
عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع أَنَّهُ قَالَ وَ اللَّهِ إِنْ كَانَ عَلِيٌّ لَيَأْكُلُ أَكْلَ الْعَبْدِ وَ يَجْلِسُ جِلْسَةَ الْعَبْدِ وَ إِنْ كَانَ لَيَشْتَرِي الْقَمِيصَيْنِ السُّنْبُلَانِيَّيْنِ فَيُخَيِّرُ غُلَامَهُ خَيْرَهُمَا ثُمَّ يَلْبَسُ الْآخَرَ فَإِذَا جَازَ أَصَابِعَهُ قَطَعَهُ وَ إِذَا جَازَ كَعْبَهُ حَذَفَهُ وَ لَقَدْ وَلِيَ خَمْسَ سِنِينَ مَا وَضَعَ آجُرَّةً عَلَى آجُرَّةٍ وَ لَا لَبِنَةً عَلَى لَبِنَةٍ وَ لَا أَقْطَعَ قَطِيعاً وَ لَا أَوْرَثَ بَيْضَاءَ وَ لَا حَمْرَاءَ وَ إِنْ كَانَ لَيُطْعِمُ النَّاسَ خُبْزَ الْبُرِّ وَ اللَّحْمِ وَ يَنْصَرِفُ إِلَى مَنْزِلِهِ وَ يَأْكُلُ خُبْزَ الشَّعِيرِ وَ الزَّيْتِ وَ الْخَلِّ وَ مَا وَرَدَ عَلَيْهِ أَمْرَانِ كِلَاهُمَا لِلَّهِ رِضًا إِلَّا أَخَذَ بِأَشَدِّهِمَا عَلَى بَدَنِهِ وَ لَقَدْ أَعْتَقَ أَلْفَ مَمْلُوكٍ مِنْ كَدِّ يَدِهِ تَرِبَتْ فِيهِ يَدَاهُ وَ عَرِق فِيهِ وَجْهُهُ وَ مَا أَطَاقَ عَمَلَهُ أَحَدٌ مِنَ النَّاسِ وَ إِنْ كَانَ لَيُصَلِّي فِي الْيَوْمِ وَ اللَّيْلَةِ أَلْفَ رَكْعَةٍ وَ إِنْ كَانَ أَقْرَبُ النَّاسِ شَبَهاً بِهِ عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ ع وَ مَا أَطَاقَ عَمَلَهُ أَحَدٌ مِنَ النَّاسِ بَعْدَهُ
حضرت اخلاقش این جور بود (البته این حدیث مارا به یاد پیامبر هم می اندازد)والله ان کان علی لیاکل اکل العبد ویجلس جلسه العبد غذا خوردن او غذا خوردن بندگان بود . با تواضع تمام در مقابل معبودش غذا تناول میکرد ومانند . بنده گان مینشست .وان کان لیشتری القمیسین.......هنگام خرید لباس دو دست پیراهن میخرید وبعد غلامش را مخیر میکرد یکی از ان دو را انتخاب بکند ودیگری را خودشان بر میداشتند حال اگر استین لباسشان بلند بود با قیچی کوتاه میکرد واگر لباسش از کعبین بلند بود اضافه ان را میبرید.
ولقد ولی خمس سنین....ان حضرت پنج سال حکومت کرد ودر این مدت آجری روی آجر نگذاشت ونه خشتی به روی خشتی (با این که حضرت قبل از خلافت با زحمت وکار با غها ونخلستانهای زیادی را اباد کرد وهنوز مردم مدینه از ابار علی اب شیرین مینوشند)از خودشان درهم ودینار به ارث نگذاشت وبرای خودشان زمینهای درست نکرد
وان کان یطعم ...واگر غذا واطعام میکرد به مردم با نان گندم وگوشت اطعام میکرد وسپس به خانه بر میگشت و نان جو ومقداری روغن یا سرکه تناول مینمود.
وماورد علیه امران......وهرگاه دو امر به ایشان عرضه میشد که رضایت الهی در ان بود حضرت کار سخت تر را انتخاب میکرد.
ان حضرت در شبانه روز هزار رکعت نماز میخواند وکسی طاقت کارهای اورا نداشت نزدیکترین کس به او علی ابن الحسین بود.که طاقت یک عمل او را نداشت.(در زمانی که صحابه پیامبر با امول به دست امده از بیت المال مسلمین مسلمانان را به بردگی گرفته بودند.)حضرت با دست رنج خود هزار برده در راه خدا ازاد نمود .
این بودذره ای از سیره وروش ان حضرت از خداوند میخواهم همه ما را توفیق اقتدا به ان امام همام عنایت بفرماید
جستجو....
کل نما?ش:
